Υπάρχουν δύο είδη πολυπόδων της χοληδόχου κύστης.

  1. Οι χοληστερινικοί πολύποδες οι οποίοι είναι καλοήθεις και οφείλονται σε εναπόθεση χοληστερόλης στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστεις. Είναι γνωστοί και με τον “ατυχή” όρο “θηλώματα” της χοληδόχου κύστης και στο 50% περίπου των περιπτώσεων, συνυπάρχουν χοληστερινικοί λίθοι.
  2. Οι αδενωματώδεις πολύποδες οι οποίοι είναι θηλώματα του βλεννογόνου της χοληδόχου και έχουν πιθανότητα να εξαλλαγούν και να οδηγήσουν σε καρκίνο της χοληδόχου κύστης.

Αδενομύωση της χοληδόχου κύστης ονομάζουμε την καλοήθη υπερπλασία του επιθηλίου που καλύπτει το εσωτερικό της κύστης και μεγάλη πάχυνση του τοιχώματος της. Χειρουργείται, μόνο επί πρόκλησης συμπτωμάτων.

Η πορσελανοειδής χοληδόχος κύστη είναι πάθηση της χοληδόχου κύστης που χαρακτηρίζεται από ασβεστοποίηση του τοιχώματος της. Η διάγνωση της πάθησης γίνεται με τον υπερηχογραφικό έλεγχο, στον οποίο διαπιστώνεται πάχυνση και ασβεστοποίηση του τοιχώματος της κύστης. Συνοδεύεται από καρκίνο της χοληδόχου κύστης στο 20% των περιπτώσεων.

Ποια είναι η αντιμετώπιση των πολυπόδων της χοληδόχου κύστεως;

Επειδή ο διαχωρισμός μεταξύ χοληστερινικών και αδενωματώδων πολυπόδων είναι δύσκολη απεικονιστηκά, έχουν θεσπιστεί κάποια κριτήρια, διεθνώς, σχετικά με την αντιμετώπιση των πολυπόδων της χοληδόχου κύστεως.

Έτσι προτείνονται τα εξής:

  1. Πολύποδες >1 εκ. σε διάμετρο, χρήζουν χολοκυστεκτομής
  2. Πολύποδες 0.6-0.9 εκ. σε διάμετρο, χρήζουν χολοκυστεκτομής, μόνο εάν συνυπάρχουν προδιαθεσικοί παράγοντες για ανάπτυξη καρκίνου χοληδόχου κύστεως, διαφορετικά τίθενται υπό περιοδική παρακολούθηση με υπέρηχο
  3. Πολύποδες <0.5 εκ. τίθενται υπό περιοδική παρακολούθηση, με υπέρηχο
  4. Πολύποδες που στον υπερηχοτομογραφικό επανέλεγχο αυξάνονται κατά 2 χιλ. ή φτάνουν το 1 εκ. σε διάμετρο, χρήζουν χολοκυστεκτομής
  5. Πολύποδες που προκαλούν συμπτώματα, χρήζουν χολοκυστεκτομή

Ποια είναι η επέμβαση εκλογής για τους πολύποδες της χοληδόχου κύστεως;

Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή θεωρείται, σήμερα, η επέμβαση εκλογής για τις παθήσεις της χοληδόχου κύστεως, υπό την προϋπόθεση, ότι εκτελείται από έμπειρο χειρουργό. Για την επέμβαση, ο ασθενής υποβάλλεται σε γενική νάρκωση και το χειρουργείο γίνεται από 4 μικρές τομές στην κοιλιά, μεγέθους 0,5 εκατοστών έως 1 εκατοστού περίπου. Μέσα από τα ανοίγματα αυτά τοποθετείται στην κοιλιά μιά μικρή βιντεοκάμερα, με την οποία ο χειρουργός έχει πλήρη εικόνα της κατάστασης μέσα στην κοιλιά του ασθενούς.

Παρακολουθώντας την εικόνα στην οθόνη, ο χειρουργός χρησιμοποιεί ειδικά εργαλεία για να αφαιρέσει τη χοληδόχο κύστη, η οποία βγαίνει μαζί με τις πέτρες που περιέχει από μία από τις μικρές τομές.

Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής είναι πολλά:

  • μικρός χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο (την ίδια ή την επόμενη ημέρα της επεμβάσεως ο ασθενής παίρνει εξιτήριο από το νοσοκομείο)
  • ελαχιστοποίηση του μετεγχειρητικού πόνου και
  • γρήγορη επάνοδος στην καθημερινή δραστηριότητα.

Η αύξηση της εμπειρίας στις λαπαροσκοπικές μεθόδους επιτρέπει, σήμερα, την επιτυχή αντιμετώπιση και των επιπλοκών της χολολιθίασης όπως είναι η οξεία χολοκυστίτιδα, ο ύδρωπας, το εμπύημα και η γάγγραινα της χοληδόχου κύστης.

Οπωσδήποτε όμως, για την αντιμετώπιση των περισσότερο σύνθετων αυτών περιπτώσεων και επιπλοκών της χολολιθίασης, η χειρουργική ομάδα πρέπει να διαθέτει και άριστη γνώση της κλασσικής χειρουργικής διότι υπάρχει το ενδεχόμενο μετατροπής της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής σε κλασσική, ανοικτή χολοκυστεκτομή.

Share